สำนึกรักบ้านเกิดของเรากันเถอะ

954200-img.rqq1jp.35s3w

     สวัสดีครับผมเป็นเด็กต่างจังหวัดที่เข้ามาทำงานอยู่ใน กรุงเทพ ตั้งแต่อายุ 15 ปัจจุบันผมอายุ 35 ทำงานมาโดยตลอด ไม่ค่อยได้กลับบ้านซักเท่าไร ถามว่าคิดถึงไหม คิดถึงครับแต่ด้วยเรื่องงานที่ต้องทำอยู่ตลอดเวลาทำให้ผมขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย ผมเป็นคนชอบทำงาน ผมเป็นคนขยันและชอบความก้าวหน้ามากๆ เพราะฉะนั้นผมเลยไม่มีแฟน ผมโสดครับ เคยมีแฟนแต่ก็เลิกกันไป เพราะผมไม่เคยมีเวลาให้เขาเลย แต่ก็จะโทษใครไม่ได้หรอก นอกจากตัวเอง ตอนนี้ผมเริ่มจะอิ่มตัวจากการทำงานที่กรุงเทพแล้ว และอยากจะไปเริ่มต้นใหม่ที่บ้าน และความฝันผมก็เป็นจริงจนได้

1346135

     ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ เศรษฐกิจของประเทศไทยนั้นแย่ลง และโรงงานที่ผมทำได้คัดพนักงานออกเป็นจำนวนมาก และหนึ่งในนั้นก็คือผมครับ ไม่รู้ว่าผมโชคดีหรือร้ายกันแน่ ในตอนนั้นผมไม่รู้จะก้าวไปข้างหน้าต่อ หรือถอยหลังกลับมาเกิดของผม และในคืนนั้นแม่ผมก็เป็นคนโทรมาหาผมตอนเที่ยงคืน แม่คุยกับผมนานอยู่พอสมควรครับ และจับใจความหลักๆได้เลยคือ อยากให้กลับบ้านก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะเริ่มต้นที่ไหนดี นั่นแหละครับคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมได้กลับบ้าน บ้านเกิดของผมอยู่จังหวัดน่านครับ อยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย น่านเป็นจังหวัดที่น่าอยู่มาก อากาศหนาวตลอดทั้งปี และมีหมอกมากมายตามภูเขา ผมได้กลับบ้านในวันรุ่งขึ้นโดยที่ไม่คิดว่าจะไปเริ่มต้นที่ไหน แค่ขอกลับมามาตั้งหลักก่อน และสิ่งที่ผมเจอคือ พ่อ แม่ และพี่ๆน้องๆผมยืนรอรับผมที่สถานีรถไฟ ครับ

ครูบ้านนอก1

     มันเป็นภาพที่ผมจดจำไปจนตลอดชีวิตเลย มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่ามาก ตอนที่ผมทำงานอยู่ที่กรุงเทพ ไม่มีใครเห็นผมสำคัญเลยแม้แต่น้อย หลักจากนั้นผมอยู่บ้านประมาณ 2 เดือนผมรู้สึกว่าอยู่ที่นี่ไม่เห็นจะต้องใช้เงินเลยแม้แต่บาทเดียว อยู่แบบพอมีพอกิน ไม่ต้องตื่นเช้าเพื่อไปแย่งกันใช้ถนนครับ ไม่ต้องรีบกิน ไม่ต้องรีบเข้างาน ที่นี่อยู่แบบสบายๆ สมองที่เคยคิดแต่เรื่องงาน มันเริ่มค่อยๆหายไปจากหัวของผม ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเต็มไปด้วยต้นไม้ใบหญ้าที่เขียวขจี อากาศสดชื่นมากครับ ตื่นเช้ามาได้ยินเสียงนกที่คอยปลุก ได้ยินเสียงไก่ที่ขันในตอนเช้า มันคือความสุขที่เราไม่สามารถซื้อจากที่ไหนได้เลย บอกตรงๆครับ “ผมคิดถึงบ้านช้าไป” ผมน่าจะกลับมาอยู่บ้านตั้งนานแล้วได้อยู่ใกล้พ่อใกล้แม่ของเรา เพียงแค่นี้ชีวิตของเราก็มีความสุขมากแล้วและอยู่แบบไม่ใช้เงินซักบาทเลยก็ได้ จงสำนึกรักบ้านเกิดของท่านเถอะครับ

EY1ZaRTX

 

สร้างป่ามีให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

63448_full

ปัญหาเกี่ยวกับอุทกภัยที่มีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นทุกวันๆนั้น ทำให้ผู้ที่ได้ผลกระทบต้องอพยพแหล่งทำมาหากิน หรือย้ายถิ่นฐานที่ตั้งไปอยู่ที่อื่น เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นแทบจะทุกวัน น้ำป่าไหลหลากที่ความเร็วสูงถึง 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้พัดทุกสิ่งทุกอย่างหายไปโดยพริบตา อากาศที่แปรปรวน ฝนตกบ้างไม่ตกบ้าง ฤดูฝนฝนก็ไม่ตกต้องตามฤดูการมีแค่ความร้อนเท่านั้น ไม่ต้องโลกที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ ต้องโทษตัวเราเองเท่านั้นที่เป็นคนทำลายธรรมชาติกันก่อน สมัยก่อนมีแต่ป่าไม้ที่เขียวขจี น้ำตกเย็นสบายมองไปรอบๆตัวมีแต่ต้นไม้และความสดชื่น ซึ่งผิดกับสมัยนี้มากทุกวันนี้มองไปรอบๆตัวแทบจะเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัส มองไปมีแต่ตึกราบ้านn20130730180029_30361ช่องที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนเด็กๆเวลาเราเดินจะรู้สึกและสัมผัสความเย็นของดินที่ติดเท้าเราขึ้นมา มันเป็นสะเหมือนธาตุๆหนึ่งที่ให้ร่างกายของเรานั้นสดชื่นโดยที่ไม่ต้องทำอะไร คำว่า “ดิน” เด็กที่โตมาในยุคนี้คงเข้าใจความหมายของมันดีว่าดินคืออะไร แต่หากจะเดินเหยียบดินเหมือนสมัยก่อนคงจะไม่มีทาง ใจกลางเมือง หรือถนนtwo-boys-playground-runคนเดินต่างๆล้วนเป็น ปูนซีเมนต์ ทั้งหมด เด็กที่โตมาไม่เคยได้สัมผัสกับดินที่แท้จริงล้วนแต่สัมผัสกับกระเบื้อง ปูน หรือไม้อัด เพราะฉะนั้นจึงเข้าใจของคำว่าดิน แต่ไม่ได้สัมผัสดินโดยตรง เพราะฉะนั้นหากไม่มีป่าไม้เหมือนสมัยก่อนแล้วธรรมชาติจะกลับมาหาเราได้อย่างไร สร้างป่ามีให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งจากสองมือของพวกเรา และทุกๆคนย่อมมีส่วนร่วมในกิจกรรมนี้เช่นกัน ไม่จำเป็นต้องปลูกป่าเยอะๆ เพียงแค่เริ่มจาก การปลูกต้นไม้ในตัวบ้าน ท่านก่อน ท่านก็จะเป็นจุดเริ่มต้นให้แก่คนรุ่นหลัง ได้เข้าใจของคำว่าธรรมชาติมากขึ้น

มาช่วยกันปลูกป่าด้วยสองมือเรา

1245248200-mfu_02

ประเทศไทยนั้นมีพื้นที่ที่โดนปุกรุกป่ามากมาย ทั้งโดนบุกรุกด้านการทำลายป่า โดนบุกรุกทางชาวบ้าน ที่เข้ามายึดพื้นที่ป่าไม้นำมาทำกินเป็นพื้นที่ส่วนตัว สัตว์ป่าไม่มีที่อยู่อาศัย สิ่งเหล่านี้คือความหายนะทางด้านสิ่งแวดล้อมทั้งสิ้น ปัญหาอาจจะยังไม่เกิดในตอนนี้ หากเกิดขึ้นมาแล้วจะหาวิธีป้องกันก็คงสายไปเมื่อครั้งน้ำป่าพัดบ้านเรือนเสียหายกันหลายพันหลัง อยากให้ทุกคนคำนึงถึงความถูกต้องให้มากกว่านี้ครับ ช่วยกันดูแลรักษา1093811สิ่งแวดล้อมธรรมชาติให้ดีที่สุด การตัดต้นไม้ทำลายป่าก็ดี การเผาพื้นที่ เพื่อทำการเกษตร ก็ดี ล้วนแต่ทำลายทรัพยากรทางธรรมชาติล้วนๆ สิ่งที่เราจะช่วยกันทำได้เพื่อให้ป่าไม้กลับคืนมานั้น ทำได้ไม่ยากครับเพียงแค่ช่วยกันปลูกป่าให้มากขึ้น หัดใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ จัดกิจกรรมต่างๆเพื่อให้เกิดความสามัคคี ผมได้เข้าร่วมกิจกรรมปลูกป่ากับพี่โจอี้บอยมา 1 ครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ทางคุณ โจอี้บอยนั้นจัดขึ้นเพื่อชดเชยสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติให้กลับคืนมาสู่ผืนแผ่นดินไทย กิจกรรมนี้เริ่ม1093807ต้นขึ้นที่จังหวัด น่าน เป็นจังหวัดแรกครับ เพราะ จังหวัดน่าน มีพื้นที่ที่เสียหายจากการบุกรุกเข้าไปทำไร่นาของชาวบ้านที่ไม่ได้รับอนุญาต จากบนยอดเขา เพราะมีภูเขาหัวโล้นมากที่สุดในประเทศไทร และมีพื้นที่ 5 แสนไร่ที่ยังคงรอการเข้าไปปลูกป่าเพื่อทดแทนแผ่นดินอยู่ ถ้าหากพวกเราไม่ร่วมมือกันป่าไม้ที่เคยสร้างความเขียวให้แก่โลก สร้างแหล่งน้ำลำธารให้แก่สัตว์ป่า ก็คงจะหายไป เพียงแค่ 2 มือของท่านถือต้นไม้มาคนละต้น เพียงแค่นี้โลกของเราและพื้นที่ที่เป็นภูเขาหัวโล้นก็จะกลายเป็นภูเขาที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์ สร้างบรรยากาศให้มีแต่ความสดชื่นและเพิ่มความน่าอยู่ให้โลกเรามากขึ้น