สำนึกรักบ้านเกิดสิ่งสำคัญห้ามทิ้งเด็ดขาด

hqdefault
จุดกำเนิดของคนเราทุกคนนั้นย่อมมาจากที่เดียวกันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นคนที่อยู่ในฐานะไหน ก็ต้องมีพ่อแม่กันทั้งสิ้น และ อย่างที่พ่อแม่ทุกคนทำซึ่งไม่ว่าจะยากจนขนาดไหนก็ไม่มีทางปล่อยให้ลูกลำบากเด็ดขาด ถึงแม้จะมีเรื่องร้ายแรงขนาดไหน บ้านเกิดหลังนี้ก็ยังสามารถเป็นที่พึ่งพาของลูกได้เสมอ ส่งเสียจนจบการศึกษาดังนั้นไม่ว่าจะเป็นอย่างไรเราก็ไม่ควรทิ้งบ้านเกิดหลังนี้ เพราะเมื่อเราโตขึ้นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงก็มีมากขึ้นเหมือนกันอย่างอายุของท่านก็เยอะตามไปด้วย การปล่อยให้คนแก่อยู่บ้านตามลำพังนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีเลยครับ เพราะด้วยกำลังแล้วก็ไม่สามารถทำงานหนักๆ ได้ ยิ่งขาดกำลังใจด้วยแล้วยิ่งทำให้รู้ศึกหดหู่ แต่ถ้าไม่มีลูกหลานอยู่ใกล้ด้วยแล้วยิ่งแย่ แต่ความจำเป็นต่อหน้าที่การงานก็เป็นสิ่งที่สำคัญเช่นกัน ถึงเราจะไม่สามารถเดินทางกลับบ้านได้บ่อยก็ไม่ควรขาดการติดต่อเป็นเวลานานๆ เพราะพ่อแม่ทุกคนย่อมคิดถึง และ เป็นห่วงลูกๆ เสมอ ยิ่งการโทรสมัยนี้แล้วไม่ใช่เรื่องยากเลย เพราะเราสามารถโทรผ่านโทรศัพท์ทั้งบ้านและ มือถือได้แล้วจึงเป็นเรื่องง่าย และ ควรทำอย่างยิ่งที่ ถึงวันหยุดยาวก็กลับมาหาท่านบ้าง ซึ่งไม่ใช่แค่คนเท่านั้นที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา ของใช้ก็เช่นกัน ควรหมั่นดูแลรักษาห้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานอยู่เสมอ สิ่งไหนที่ซ่อมได้ก็ซ่อม สิ่งไหนที่ควรเปลี่ยนก็เปลี่ยน เพราะถ้าเราไม่ทำแล้ว รอให้ผู้สูงอายุทำแล้วมันเป็นความยากลำบากมาก เพราะอุปกรณ์ต่างๆ ต้องมีที่ซื้อโดยเฉพาะ ซึ่งถ้าเป็นวัยรุ่นอย่างเราทำนั้นมันเป็นเพียงแค่ขับรถไปตามถนนแล้วอ่านป้ายหน้าร้านเท่านั้น ก็สามารถหาซื้ออุปกรณ์เหล่านั้นได้แล้ว ไม่ยากลำบากอะไรเลย

วัยรุ่นกับสำนึกรักบ้านเกิดที่น้อยลง

yungวัยรุ่นไทยในทุกวันนี้มักสนใจแต่เรื่องของตัวเองเสียส่วนใหญ่ จนทำให้ละเลยสิ่งสำคัญที่ยอมรอบข้างของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการเรียน ซึ่งตรงนี้ยังนับได้ว่าเป็นสิ่งที่มีความสำคัญกับชีวิตในอนาคตของพวกเขา แต่สำหรับวัยรุ่นที่สนใจแต่เรื่องเที่ยวนั้นแหละครับที่ผมจะกล่าวถึงในวันนี้ ซึ่งแน่นอนการที่จะเที่ยวได้ก็ต้องเริ่มต้นมาจากเพื่อนชวน พอบ่อยครั้งก็ติดเป็นนิสัย บางคนถึงกับไม่กลับบ้านเลยก็มี ซึ่งอย่าหวังเลยที่เด็กเหล่านี้จะกลับมาช่วยเหลือที่บ้านด้วยการมีสำนึกรักบ้านเกิด แค่อยู่แบบไม่ก่อปัญหาก็ถือว่าดีมากแล้ว แต่แปลกอยู่อย่างหนึ่งผมคิดว่าทุกคนต้องเจอ คือ การที่ผู้ใหญ่สอนว่าอะไรดีไม่ดีนั้นเหมือนเป็นคำที่พูดกับลมจะไม่มีผลกับวัยรุ่นแต่อย่างใด แต่มันจะเกิดผลก็ต่อเมื่อมันเกิดขึ้นกับตัวเองเท่านั้นไม่ว่าจะเป็นปัญหาท้องก่อนวัย หรือยาเสพติด พอคิดได้ก็สายไปเสียแล้ว และ พอโตขึ้นอีกนึกพอเริ่มมีความคิดขึ้นก็เริ่มถึงวัยทำงาน เอาตั้งแต่สมัครงานเลยแล้วกัน ก็ต้องเตรียมความพร้อมทั้งเอกสารและ การตอบคำถาม พอตกลงว่าได้ทำงานแล้วก็ต้องหาที่อยู่ใหม่ และเตรียมของที่ต้องใช้ในการทำงาน และเมื่อถึงเวลาก็ทำงาน ตรงนี้ต้องคิดเรื่องคิดแต่เรื่องงานแน่นอนเพราะการเข้าทำงานใหม่ต้องเรียนรู้เยอะจะมัวสนใจอย่างอื่นมากไม่ได้ ต่อมาถึงจะมีความเชี่ยวชาญในการทำงานแล้วก็ยังไม่วายต้องพัฒนางานเพื่อหวังที่จะได้เลื่อนตำแหน่งอีก จนไม่มีเวลากลับบ้าน แต่ผมก็เชื่อว่าทุกคนก็คงมีสำนึกรักบ้านเกิดกันทั้งนั้นแต่ด้วยเวลาแล้วไม่อาจทำได้ ภาพที่เห็นส่วนใหญ่เกี่ยวกับสำนึกรักบ้านเกิดก็คือเด็กที่ยังไม่มีภาระกับผู้สูงอายุที่อยู่กับบ้าน แบะนั่นคือเรื่องจริงในสังคมไทยปัจจุบันครับ

 

รักบ้านเกิดไม่ใช้หน้าที่แต่อยู่ที่จิตสำนึก

Afforest

สำนึกรักบ้านเกิดคำใครๆ ก็สามารถพูดได้แต่จะมีสักกี่คนที่จะมีเพราะ ฝนยุคสมัยนี้ส่วนใหญ่แล้วเด็กที่เกิดและโตจากชนบทก็มักจะได้ไปทำงานในเมืองหลวง ไม่ค่อยมีเวลากลับมาเยี่ยมบ้านสักเท่าไหร่ซึ่งผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นครับ ไม่ใช่ว่าไม่อยากกลับไปดูแลบ้านนะครับ แต่ด้วยหน้าที่การงานที่ทำให้ไม่สามารถกลับได้นั่นเอง แต่เมื่อไหร่ที่มีวันหยุดยาว คนเหล่านี้ก็มักจะกลับบ้านไปเพื่อพัฒนาบ้านที่อยู่อาศัยบ้านเกิดแทบทุกครั้งไป ซึ่งครอบครัวผมเป็นแบบนี้ตลอด การกลับบ้านแต่ละครั้งนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะกลับมาพักผ่อน แต่เป็นการพัฒนาบ้าน แม้จะไม่มีค่าจ้างใดๆ แต่สิ่งที่ได้เลยก็คือความภาคภูมิใจที่ได้ช่วยงานที่บ้านถึงจะเหนื่อยแต่มีความสุข ถือเป็นกิจกรรมที่สามารถทำให้เสริมความสามัคคีในครอบครัวไปในตัวด้วย ไม่ใช่แค่ในบ้านเท่านั้น แต่กับสังคมเราก็กลับมาช่วยกันพัฒนาได้ อย่างเช่นหมู่บ้านที่มีพื้นที่ติดกับเข้าที่ป่าไม้ถูกรุกราน ก็สามรถช่วยกันปลูกป่า เพื่อให้ระบบนิเวศกลับมาสมบูรณ์จะได้มีทรัพย์ยากรธรรมชาติให้ลูกหลานของเราได้ใช้กันต่อไป หรือจะเป็นชมชนที่ติดชายฝั่งระหว่างทะเลกับน้ำจืดก็สามรถช่วยกันปลูกโกงกางเพื่อให้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์แถบนั้นได้ เพราะถ้าคนในชุมชนไม่ช่วยกันแล้ว อย่าหวังเลยที่จะให้คนภายนอกเข้ามาช่วยเหลือ ทุกสิ่งที่ทำนั้นไม่สูญป่าวแน่นอน เพราะในอนาคตเมื่อคุณมีลุกหลายก็ต้องอาศัยแหล่งชุมชนนี้เพื่ออยู่อาศัยและเมื่อที่อยู่อาศัยและ สังคมดีแล้ว เด็กๆ ทุกคนก็จะโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีด้วยเช่นกัน สำนึกรักบ้านเกิดเราสามารถมีได้ทุกคนแม้ว่าจะไม่ใช่หน้าที่ก็ตาม และถ้าทุกคนช่วยกัน ก็จะไม่เหนื่อยมาก แถมยังได้มิตรภาพจากเพื่อนบ้านเพิ่มขึ้นอีกด้วย